Το iCloud δεν έχει παραβιαστεί μέχρι σήμερα, παρά τους αστικούς μύθους. Έχουν παραβιαστεί προσωπικοί λογαριασμοί για τους οποίους οι επιτιθέμενοι κατάφεραν να βρουν ή να συμπεράνουν τον κωδικό ασφαλείας που ήταν, προφανώς, κατώτερος των περιστάσεων. Αν λοιπόν δεν έχουν κλαπεί συνθηματικά από την ίδια την υπηρεσία, σίγουρα κάτι άλλο φταίει.
Για να μην έρθει η ώρα να φταίει αυτό το κάτι άλλο λοιπόν, η Apple φροντίζει να παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία ασφαλείας, ωστόσο πρέπει και ο χρήστης να οργανώνεται αναλόγως. Αυτή η οργάνωση λοιπόν περιλαμβάνει μόλις τρεις κινήσεις.
Βήμα 1ο: Γερό συνθηματικό
Το iCloud περιλαμβάνει πολλές, πάρα πολλές προσωπικές πληροφορίες και υλικό, από διευθύνσεις και τηλέφωνα γνωστών, έως προσωπικές φωτογραφίες και πολλά ακόμη. Ένας λόγος παραπάνω να χρησιμοποιούμε δυνατούς κωδικούς πρόσβασης με αρκετά ψηφία, κατά προτίμηση αλφαριθμητικούς, με σύμβολα κ.λπ. Εξυπακούεται ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε κωδικό που έχουμε και σε άλλη υπηρεσία, ιστοσελίδα και λοιπά. Διότι αν η άλλη υπηρεσία δεχτεί επιτυχημένη επίθεση και κάποιοι αποκτήσουν τα στοιχεία μας από αυτήν, από τα πρώτα πράγματα που ελέγχονται είναι κατά πόσο χρησιμοποιούμε τα ίδια στοιχεία και αλλού, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση σε πολλές μεριές χωρίς επιπλέον κόπο.
Χρειάζεται πάντως και password manager για καλά, δυνατά συνθηματικά.
Βήμα 2ο: Χρησιμοποιούμε password managers
Είναι δύσκολο να σκεφτούμε αποτελεσματικό κωδικό και ακόμη δυσκολότερο να τον θυμόμαστε και να τον αποθηκεύουμε κάπου με ασφάλεια. Για αυτό έχουμε τις εφαρμογές που είναι γνωστές ως password managers. Το 1Password για παράδειγμα έχει μακρά παράδοση σε macOS και iOS. Οι εφαρμογές αυτές προτείνουν νέους, ισχυρούς κωδικούς της πολυπλοκότητας που θέλουμε, τους αποθηκεύουν για μελλοντική χρήση και είναι συμβατές ακόμη και με άλλες εφαρμογές, για άμεση χρήση κωδικών, χωρίς να είναι αναγκαία η αντιγραφή και επικόλληση από το χρήστη. Όλα κλειδώνονται στην εφαρμογή πίσω από ένα και μοναδικό master password που πρέπει να είναι μοναδικό και όσο πολύπλοκο μπορούμε ώστε να μπορούμε να το χρησιμοποιούμε. Ουσιαστικά, είναι ο ένας κωδικός που θα έχει νόημα να θυμόμαστε. Σε συσκευές iOS και σε Mac με Touch Bar (άρα και Touch ID) έχουμε και την ανάγνωση δακτυλικών αποτυπωμάτων ως πρόσθετη δικλείδα ασφαλείας που μας γλιτώνει, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, την πληκτρολόγηση του master password.
Με ταυτοποίηση δύο παραγόντων προστίθεται μια δικλείδα ασφαλείας ακόμη.
Βήμα 3ο: Χρησιμοποιούμε ταυτοποίηση δύο παραγόντων
Αυτή υποστηρίζεται από διάφορες υπηρεσίες που ενίοτε προσφέρουν και ειδικές συνοδευτικές εφαρμογές. Στην ουσία όταν γίνεται απόπειρα για είσοδο με τα στοιχεία σας, ειδοποιείστε, μέσω εφαρμογής, με SMS ή μέσω του ίδιου του λειτουργικού συστήματος της εφαρμογής ότι γίνεται αυτή η απόπειρα. Ειδικά στην περίπτωση του iCloud, η Apple υποστηρίζει τη λειτουργία αυτή και δείχνει μάλιστα και τη γεωγραφική περιοχή από την οποία επιχειρείται η σύνδεση στην υπηρεσία και άλλες ακόμη πληροφορίες. Αντί να ζητά την εισαγωγή κάποιου μοναδικού κωδικού μιας χρήσης, ζητά από το χρήστη να δηλώσει αν αυτή η απόπειρα φαίνεται νόμιμη ή παράνομη. Με τέτοια συστήματα, ακόμη και αν αποκτήσει κάποιος τον κωδικό ασφαλείας σας, μπορείτε να τον αφήσετε εκτός της υπηρεσίας. Αρκεί βέβαια να έχετε πρόσβαση σε κάποια από τις προσωπικές σας συσκευές για να λάβετε την ειδοποίηση και να είστε σε θέση να απαντήσετε αναλόγως.
Όλα όμως ξεκινούν με ένα γερό κωδικό που δεν είναι κολλημένος στην πόρτα του ψυγείου. Με υπεύθυνη συμπεριφορά από εμάς, το iCloud αναλαμβάνει μια χαρά όλα τα υπόλοιπα.